PostHeaderIcon Je zal maar papa worden

En toen was het zover. Op een zondagmorgen was daar de test met als resultaat 'ZWANGER'. Dit betekent dus Anja en ik dus voor het eerst papa en mama gaan worden. Op het moment van schrijven zijn we net iets meer dan 15weken ver, dus nu mag (bijna) iedereen het weten.

Meteen moet er van alles geregeld gaan worden. Ga in een dorp maar eens op zoek naar een verloskundigeĀ en kraamzorg. Ook moeten de ouders het nieuws gaan horen, en hoe brengen we het leuk. Daar hadden we snel iets op gevonden. Toen we iedereen verzameld hadden (waaarom nu weer, wat is er dan, moeilijk dit en dat), hebben we het subtiel duidelijk gemaakt door bij de koffie in plaats van koek beschuit met muisjes uit te delen. Omdat we niet weten wat het wordt half blauw half rose. Gelukkig vinden ze het allemaal geweldig, zeker ook omdat het voor mijn ouders het eerste kleinkind is. Voor Anja haar moeder wordt het de vierde.

's Avonds ook broers en zussen gebeld en aan het gejuich en gehuppel te horen van een enkeling moet er toch ergens een beveiliger raar naar zijn beeld hebben staan kijken ;) .

De eerste echo met zo'n elf weken is ook geweest en de mensen die zeiden dat het wel een lief en rustig kind moest worden met zulke ouders, moeten we voorlopig teleurstellen. De baby schoot alle kanten uit, zo erg dat zelfs de verloskundige zoiets had van "Lig eens stil.".

Later vast meer ...

Laatst aangepast (vrijdag, 06 mei 2011 14:25)